NIEUWS

03-05-2019

Geduld

Ik reisde af naar Flagstaff met het idee om ruim vier weken lang hard te trainen op 2100 meter hoogte. Als dat dan gedeeltelijk mislukt vanwege een blessure is dat natuurlijk een flinke tegenvaller. Toch heb ik in de afgelopen periode veel nieuwe dingen geleerd en mooie ervaringen opgedaan.  

Toen mijn voet na de eerste week verbeterd leek ging ik het tempo in de trainingen langzaam opvoeren. Al snel werd echter duidelijk dat mijn voet het hier minder mee eens was dan mijn hoofd. Omdat ik het gevoel had dat ik op oneffen ondergrond voortdurend door mijn voet zakte heb ik trainingen in de prachtige natuur al vrij snel moeten inruilen voor trainingen op de loopband. Al een kleine domper, maar op dat moment leek dat de enige manier om rustige looptrainingen te kunnen blijven doen. Toen ik een week lang alleen maar uitgekeken had op de parkeerplaats van de gym en mijn voet weer leek mee te werken besloten we weer naar buiten te gaan. Helaas leverde dit nog steeds veel pijn op. Hoewel het leuk is om buiten te lopen besefte ik me wel dat ik van op een rustig tempo trainen geen snelle 800 meter ga lopen. Om die reden en om mijn voet deze keer wel volledig te laten herstellen heb ik de laatste week alleen maar alternatief getraind. 

Omdat de crosstrainer echt het meest saaie (maar wel meest functionele) apparaat is dat in een sportschool te vinden is en ik wel graag van de omgeving wilde genieten heb ik ook een keer de fiets gepakt. Ik fietste een rondje over deels onverharde paden en deels over Route 66 met uitzicht op besneeuwde toppen van de  San Francisco Peaks.

Om de overige tijd een beetje door te komen heb ik samen met Yorben Ruiter en Robin van Riel twee hele middagen gevuld met het opnemen van podcasts als parodie op de podcast van Susan Krumins. Als je een actieve volger bent van de 'SusyQ&A' is het misschien ook leuk om onze parodie te luisteren. Als je de SusyQ&A niet kent maar je bent wel een fan van hardlopen, dan is deze podcast overigens zeker aanrader. Luister hieronder naar aflevering twee van de 'Vlagstok Podcaast'. 

Ik ben inmiddels weer in Nederland, maar de komende periode zet ik mijn alternatieve trainingen nog even voort. Niet de ideale voorbereiding op het outdoorseizoen en ik zal mijn wedstrijdplanning moeten gaan aanpassen, maar voorlopig probeer ik me zo veel mogelijk te focussen op de dingen die ik wel kan doen. Dat betekent oefeningen doen om mijn voet sneller te laten herstellen en weer vele uurtjes maken op de crosstrainer en de fiets. Een extra portie geduld zal dus goed van pas komen.


07-04-2019

Eerste week in Flagstaff

Net als vorig jaar ben ik de hele maand april te vinden in het Amerikaanse Flagstaff dat op meer dan 2000 meter hoogte ligt. Op deze hoogte is de luchtdruk lager waardoor je per ademhaling minder zuurstof in kan ademen. Hier reageert het lichaam op door extra rode bloedcellen aan te maken en hierdoor zou ik straks op zeeniveau harder moeten kunnen lopen. 

Helaas ben ik ook net als vorig jaar met een lichte blessure afgereisd naar Flagstaff waardoor ik nog voorzichtig moet zijn met trainen. Inmiddels ben ik wel begonnen met looptrainingen, maar de intensiteit ligt nog laag om mijn voet genoeg tijd te geven om weer te kunnen herstellen. Een blessure betekent niet dat ik minder train dan normaal. Een groot deel van de trainingen doe ik op een alternatieve manier, bijvoorbeeld op de crosstrainer.

Dat Flagstaff dé plek is voor hardlopers wordt snel genoeg duidelijk aan het aantal wereldtoppers dat je tegenkomt tijdens trainingen door de prachtige natuur. Doordat ik toch mijn beoogde training nog niet kon afwerken en met dank aan een 'flexibele coach' kon ik vandaag zelfs meetrainen met een tweevoudig Olympiër op de baan van de Northern Arizona University. De Britse langeafstandsloper Eilish McColgan was opzoek naar trainingsmaatjes voor haar training die bestond uit 20x400m. Ik reageerde dat ik wel mee wilde doen, maar de twintig waarschijnlijk niet zou halen. Eenmaal op baan bleek haar partner Michael Rimmer (ook Olympiër en meervoudig Europees medaillewinnaar op de 800m) ook aanwezig. Kortom, een heel inspirerend treintje om in mee te lopen en zelfs het tempo te bepalen. Na vijftien keer merkte ik wel dat ik meer getraind ben op kortere inspanningen en besloot ik de laatste vijf aan Michael en Eilish over te laten.

Hoewel ik liever wedstrijdspecifieke 800 meter trainingen zou doen op dit moment, is meetrainen met topatleten die hier aanwezig zijn wel de leukste manier om invulling te geven aan de trainingen die ik wel kan doen. Ik hoop dat het herstel van mijn voet zich voortzet zodat ik binnenkort weer de trainingen kan doen die ik nodig heb om snelle 800 meters te gaan lopen tijdens het outdoorseizoen. Voorlopig hou ik me wat dat betreft in ieder geval nog even rustig.


18-02-2019

Niet het indoorseizoen waar ik op had gehoopt

Met onder andere een trainingsstage in Kenia in de benen voorafgaand aan het korte indoorseizoen, dacht ik mooie dingen te kunnen laten zien op de indoorbaan. Helaas liep het echter iets anders dan ik had gewild. 

Weliswaar was het deelnemersveld afgelopen weekend bij het NK indoor sterker dan vorig jaar, na mijn bronzen medaille van vorig jaar wist ik dat ik ook dit jaar een kanshebber was. Ik zeg al vaker dat het moeilijkste gedeelte van het NK indoor de series zijn en dit jaar werd dat nog maar eens bewezen. 

De winnaar van elke serie zou zich samen met twee tijdsnelsten plaatsen voor de finale. Toen ik vanuit de callroom de baan op kwam hoorde ik dat er in een serie voor mij razendsnel gelopen was waardoor het worden van 'tijdsnelste' eigenlijk uitgesloten was. Ik moest dus mijn serie winnen om me te plaatsen voor de finale en daar heb ik dan ook alles aan gedaan. Waar ik met nog 150 meter te gaan een versnelling van mijn tegenstander nog wist af te houden, lukte dat op het laatste rechte stuk (net) niet meer. Zeven honderdsten was het verschil dat ervoor zorgde dat mijn tegenstander zich wel plaatste voor de finale en ik niet.

Dan is het indoorseizoen ineens snel afgelopen. Geen finale en geen wedstrijden meer. De beste atleten van Europa mogen over twee weken gaan strijden om de Europese titels in Glasgow en voor mij zit er niks anders op dan me na een korte vakantie te gaan voorbereiden op het outdoorseizoen. Hopelijk kan ik dan meer laten zien van wat ik wil bereiken. 


28-01-2019

Seizoensopening in Apeldoorn

Afgelopen zaterdag stond ik voor het eerst sinds een aantal weken weer aan de start van een wedstrijd. Na een hele goede trainingsperiode met onder andere een trainingsstage in Kenia is het altijd spannend waar de trainingen in resulteren in een wedstrijd. Toch zorgden de goede trainingen er wel voor dat ik met veel vertrouwen aan de start van de 800 meter stond. In de eerste 600 meter leek dit vertrouwen terecht, ik liep namelijk prachtige rondetijden in een relatief ontspannen pas. Waar ik bij het horen van de bel nog dacht aan versnellen, bleek die gedachte tien meter later ineens een eeuwigheid geleden. Ik liep tegen een 'muur van verzuring' op en viel van het ene op het andere moment stil. In eerste instantie wist ik zelfs even niet meer hoe ik mijn ene been voor mijn andere moest zetten. Gelukkig wist ik me weer enigszins te herpakken, maar mijn tempo en ontspannen pas waren verdwenen. In de laatste ronde verloor ik dan ook veel tijd waardoor ik finishte in een tijd van 1:51.46 min. Deze tijd is zeker niet slecht, het is al sneller dan de tijd waar ik vorig jaar het indoorseizoen mee eindigde, maar ik wilde (en wil nog steeds) veel harder. De uitdaging voor de komende weken is dan ook de 'muur van verzuring' op een of andere manier te omzeilen of er gewoon dwars doorheen te lopen. Mijn indoorseizoen gaat komend weekend verder in Luxemburg. Hopelijk zet ik daar al de eerste stap in het verslaan van de muur.


14-01-2019

Terugblik Kenia

Een trainingsstage van een maand in Kenia levert natuurlijk de nodige ervaringen en foto's op. Vandaar dat ik vandaag aan de hand van een aantal foto's terugblik op mijn trainingsstage in Kenia. 

1. De reis

Via een Afrikaans propellervliegtuigje en ongeorganiseerde kruispunten naar ons verblijf in Iten. 

2. Support

Waar ik ook liep overal stonden kinderen klaar om 'how are you?' zegge: 'ajoe' te roepen, een high five te geven of te 'vragen' of ik mijn horloge wilde afstaan. 

3. Hardlopers

Als je je op de juiste momenten op de paden begaf leek het soms wel alsof het hele dorp aan het hardlopen was.

4. Fietsen

Met de fiets van de berg af naar 1700m hoogte en weer omhoog naar 2400m leverde de nodige vermoeidheid op. 

5. Atletiekbaan

Onder toeziend oog van de geiten werden op de atletiekbaan de snelheidstrainingen uitgevoerd.

6. Middagje vrij

Een uitkijkpunt over de vallei was de plek waar we onze vrije middag doorbrachten.


06-01-2019

Ik ga op reis en ik neem mee

Een trainingsstage van vier weken vergt enige voorbereiding. Zeker als die trainingsstage in Kenia is. Hier in Kenia is namelijk niet alles wat je in Nederland gebruikt ook zomaar beschikbaar. Hieronder geef ik per categorie een aantal voorbeelden van spullen die ik zeker in mijn koffer stop als ik op trainingsstage ga.

Kleding en schoenen

Voor een atleet zijn kleding en schoenen over het algemeen het belangrijkste. Om er zeker van te zijn dat ik in Kenia niet zonder deze spullen kwam te zitten heb ik een setje kleding en een paar hardloopschoenen in mijn handbagage gestopt. Het komt namelijk nog wel eens voor dat de ruimbagage koffers niet op hetzelfde moment op de eindbestemming arriveren als de passagier. Dat zou zonde zijn van de trainingsstage.

Dat ik een paar hardloopschoenen in mijn handbagage had zitten betekent niet dat er in mijn ruimbagage helemaal geen schoenen meer zaten. In tegendeel zelfs, in totaal heb ik vijf paar hardloopschoenen meegenomen. Voor elk type training een ander soort schoen. Zo loop ik mijn rustige duurlopen op de Saucony Triumph Iso en tempotrainingen op de Saucony Kinvara of de Freedom Iso 2.

(Sport)voeding

In het High Altitude Training Centre hier in Iten kunnen wij in principe vijf keer per dag eten. Hoewel er in dit kamp zoveel mogelijk naar Europese standaarden geleefd wordt, is het hier natuurlijk wel anders dan wij gewend zijn. Vooral het eten van eiwitten is moeilijker door het ontbreken van zuivelproducten als yoghurt en kwark. Vandaar dat ik Qwin 100% Whey Protein gebruik na veel trainingen en daarnaast 's avonds voordat ik naar bed ga een shake met caseïne eiwit neem.

Omdat het eten hier vrij eenzijdig is werk ik ook iedere dag een hele bult supplementen naar binnen. Ik neem onder andere multivitamine, ijzer, magnesium, zink en omega 3. Vitamine D is door het grote aantal zonuren misschien iets minder nodig, maar ook daar heb ik een aantal tabletten van meegenomen. Naast sportvoeding en supplementen heb ik ook 'normale' voeding meegenomen om af en toe te kunnen snacken zoals mueslirepen.

Tijdens lange en intensieve trainingen stop ik in plaats van water de sportdrank Peptiplus in mijn bidon en neem ik een Qwin Iso Pro Gel of Pepti Gel mee zodat ik tijdens de training al kan beginnen met het aanvullen van koolhydraten en eiwitten.

Accessoires

Vanwege de hoogte van 2400m let ik extra op mijn hartslag. Ik wil hier namelijk niet per se harder trainen dan thuis, maar in de juiste hartslagzones trainen. Door het gebrek aan zuurstof ligt het tempo bijvoorbeeld tijdens een duurloop veel lager dan dat ik in Nederland gewend ben. Door te letten op de hartslag die mijn Polar horloge aangeeft zorg ik ervoor dat ik ondanks de andere omstandigheden wel op de juiste intensiteit blijf trainen en niet overtraind thuis kom.

Voor en na de trainingen is het belangrijk om mijn lichaam los en soepel te houden. Om deze reden begin ik de dag altijd met het doen van oefeningen. Nadat ik een paar minuten gerekt heb rol ik mijn spieren los met een foamroll of duoball. Soms is het juist belangrijk om bepaalde spieren op spanning te brengen. Tijdens een sprinttraining bijvoorbeeld krijgt het lichaam zware klappen te verwerken. Daarom check ik ook altijd of bijvoorbeeld mijn bilspier voldoende op spanning staat. Mocht de spanning ontbreken dan doe ik een paar oefeningen met een weerstandsband om de spier meer op spanning te brengen.

Waarschijnlijk heb je inmiddels wel door dat mijn koffer aardig vol zat. Gelukkig kan er hier bijna altijd in korte kleding gelopen worden dus de meeste winterkleding heb ik thuis gelaten. Over een paar dagen gaan we alweer terug naar Nederland. Doordat ik de meeste sportvoeding inmiddels al heb opgemaakt zal het inpakken voor de terugreis iets makkelijker moeten gaan dan voor de heenreis.


19-12-2018

Een land dat hardlopen ademt

'MZUNGU!' galmt er over de Keniaanse hoogvlakte als wij met onze groep langs een kleine nederzetting lopen. Na deze kreet komen er meestal ongeveer vijf Keniaanse kinderen van een jaar of acht oud met een brede glimlach naar de weg gesprint.

Al meteen de eerste dag werd mij duidelijk dat alles in Kenia om hardlopen draait. Verkeersregels kennen ze hier niet, maar hardlopers gaan in ieder geval voor. Wij verblijven de komende vier weken in het dorpje Iten dat ligt op 2400m hoogte. Bij aankomst in Iten tref je gelijk de grote boog met 'Welcome to Iten, home of champions'. Gezien de grote kampioenen die hier de basis hebben gelegd voor hun succesvolle carrière kan Iten met recht 'the home of champions' genoemd worden.

'Mzungu' betekent 'vreemdeling'. Hardlopende Europeanen is voor de plaatselijke kinderen een teken om langs de weg te gaan staan en te gaan aanmoedigen. Een aantal fanatieke kinderen loopt dan zelfs een paar honderd meter mee. Dat doen ze dan ook nog eens op zware laarzen of simpele teenslippers.

Door het gebrek aan zuurstof op deze hoogte ligt mijn tempo hier aanmerkelijk lager dan in Nederland. Daarnaast zorgen de steile heuvels ervoor dat hoe langzaam ik ook ga, mijn hartslag alsnog snel omhoog gaat. In de eerste twee dagen zorgde dat ervoor dat ik het tempo waarin ik aan het hardlopen was waarschijnlijk ook had kunnen wandelen. Hoewel een korte wandeling hier ook al bijna als een training voelt, ben ik als het goed is aan het eind van deze week beter gewend aan het trainen op hoogte. Waar alle trainingen nu nog zo rustig mogelijk zijn, zal ik volgende week dan ook wat harder kunnen gaan trainen. 


25-11-2018

Project Duurkameel gedeeltelijk gelukt

Aan het eind van het afgelopen baanseizoen maakte ik een keer grappend een opmerking over het lopen van langere wedstrijden in de winter. Voor ik het wist kwamen er meer duurtrainingen in het schema en stond ik aan de start van de 4 mijl van Groningen. Hoe leuk ik hardlopen over het algemeen ook vind, wedstrijden van meer dan zes kilometer lopen doe ik niet zonder een doel voor ogen. Dat doel kwam grotendeels voort uit het feit dat de Europese Kampioenschappen Cross dit jaar in Tilburg worden gehouden en de Atletiekunie om die reden waarschijnlijk meer atleten dan gewoonlijk zal selecteren.

Met het doel om zo goed mogelijk voor de dag te komen bij het kwalificatiemoment voor het EK cross werden vanaf eind augustus de duurtrainingen gestart. In de tweede week werd ik al gelijk gedwongen tot het staken van de looptrainingen door een verzwikte enkel, maar dat bleek een paar weken later geen gevolgen te hebben voor 'project duurkameel'. 

Bij de 4 mijl van Groningen ervoer ik het verschil tussen een 800 meter en een behoorlijk langere afstand voor het eerst. De weken na de 4 mijl werd ik met de dag beter waardoor ik nu in ieder geval kan zeggen dat ik een beter duurniveau dan ooit heb. Vandaag moest dat duurniveau het verschil maken bij de Warandeloop in Tilburg, wat tevens de kwalificatiewedstrijd was voor het EK cross. Onder het motto 'alles of niks' ben ik na de start met de kop van de wedstrijd mee gegaan. Het werd helaas al vrij snel duidelijk dat een topklassering (veel) te hoog gegrepen was. Het EK cross zal ik dus als supporter moeten bijwonen. 

Wel begin ik met een, voor mijn doen, hoog niveau aan het nieuwe jaar en ik hoop dan ook dan ook dat dat gaat resulteren in razendsnelle tijden op de indoorbaan.  Project duurkameel is dus niet helemaal voor niets geweest. 


18-10-2018

Winst op AVD Cross

Nu ik eenmaal duidelijk heb gemaakt dat ik in dit najaar wat meer wil investeren in het lopen van langere afstanden, is er geen terugkrabbelen meer mogelijk. Vandaar dat ik gisteren aan de start stond bij de vijf  kilometer lange AVD Cross voor junioren in Dwingeloo. Afgezien van dat het parcours nog behoorlijk droog was door het gebrek aan regenval van de afgelopen weken, bevatte dit parcours alles wat je van een cross mag verwachten: heuveltjes, bochten, stukken mul zand en smalle bospaden. 

Door mijn gebrek aan ervaring op de langere afstanden kan ik nog moeilijk inschatten hoe hard ik aan de wedstrijd kan beginnen. Ik was met de opdracht van start gegaan om de race rustig op te bouwen zodat ik de laatste kilometer nog goed door kon lopen. Dit is misschien iets te goed gelukt. Ik begon namelijk achterin het veld maar kon steeds meer opschuiven naar voren en had aan het einde nog veel energie over waardoor ik een flinke versnelling door kon voeren en naar de winst liep. Eenmaal over de finish was ik moe, maar stortte ik niet ter aarde zoals dat twee weken geleden bij de 4 mijl van Groningen gebeurde. Bij de 4 mijl ging ik echter steeds langzamer en had ik aan het eind van de wedstrijd niet de versnelling die ik nu wel had. Je begrijpt dus dat het voor mij nog een beetje puzzelen is aan de beste manier om een wedstrijd in te delen. Maar 'gelukkig' krijg ik de komende weken nog een paar kansen.


16-10-2018

4 mijl van Groningen

Hoewel het dit jaar precies tien jaar geleden is herinner ik mij de eindsprint die ik tijdens de 4 mijl van Groningen in 2008 voerde nog als de dag van gister. Ik wilde toen topturner Herre Zonderland, waarmee ik de hele 4 mijl gelopen had, achter me laten in de straten van Groningen. Herre gaf zich echter niet zomaar gewonnen en wist mij voor te blijven.


De afgelopen jaren heb ik mij vooral gericht op kortere afstanden op de baan, maar dit jaar wilde ik me toch weer een keer wagen aan de 4 mijl van Groningen. En dat heb ik geweten ook. Het werd mij na drie kilometer al duidelijk dat mijn lichaam het nog niet eens is met dit soort lange inspanningen. Daarna heb ik een aantal keer een stevige mentale strijd met mezelf moeten voeren, maar het is me toch gelukt om de finish te bereiken in 21:42 minuten.

Foto: Odile Verzantvoort


17-09-2018

Een alternatieve trainingsweek

Na net weer drie weken in training te zijn voor het cross- en indoorseizoen verzwikte ik anderhalve week geleden tijdens een training mijn enkel. Normaal gesproken helpt het om zo snel mogelijk weer in beweging te komen en dus gewoon verder te wandelen, maar het werd al vrij snel duidelijk dat dat er niet in zat. Gelukkig wilde Grete haar fiets afstaan (waarvoor dank) en kon ik op de fiets terug naar het beginpunt Papendal. Geen reden tot paniek, maar wel even een week of twee zonder hardlopen. De vrijdag, zaterdag en zondag stonden in het teken van rust. Met mijn voet omhoog op de bank is eigenlijk wel een hele goede samenvatting van dat weekend.

Vanaf maandag begon ik weer rustig met trainen. Als je denkt dat een blessure zorgt voor minder trainen, dan kom je bedrogen uit. Een paar trainingen uitgelicht. 

Dinsdag Een eerste training op de fiets. Een mooie rustige ronde over de Veluwe om te werken aan mijn lage duurzones. Dit houdt in voor langere tijd, in dit geval bijna twee uur, fietsen met een relatief lage hartslag. Een bijkomend voordeel van het fietsen is dan wel weer dat ik mijn hartslag een stuk lager kan houden dan bij het hardlopen. Ik hoop dat straks, als ik weer kan lopen, dit ook te zien is in mijn hartslag tijdens de rustige looptrainingen.

Donderdag Trainen op de crosstrainer is een type alternatieve training die meer lijkt op hardlopen. Vandaar dat ik trainen op de fiets afwissel met sessies op de crosstrainer. Er stond een intensieve duurtraining op de planning. In totaal iets meer dan een uur op de crosstrainer met daarin 8 keer 3 minuten op een hoger tempo. In onderstaande grafiek zie je deze acht keer terug in mijn hartslaggegevens. Het is grappig om te zien dat de Polar app deze training typeert als 'veeleisend' en dus redelijk goed weergeeft wat voor type trainingen ik aan het doen ben. In de middag heb ik nog genoten van de zonnige omstandigheden tijdens een rustige rit van een uurtje op de racefiets.

Zaterdag Na gisteren een uur op de crosstrainer weer gewerkt te hebben aan mijn lagere duurzones mocht ik vandaag diep gaan op de fiets. Tien keer hoogtemeters overwinnen op de bochtige Italiaanse weg waarbij ik de tiende keer een beetje moeite had om de top te halen ;). Deze training zorgt ervoor dat ik straks in wedstrijden (als mijn enkel het weer toelaat) diep kan gaan en de verzuring kan weerstaan. 

Zondag Een rit van twee en een half uur op de fiets om de week mee af te sluiten. Volgens mijn Polar M430 horloge heb ik mijn doel bereikt. Qua trainingen deze week heb ik ook zeker nuttige dingen gedaan, maar mijn belangrijkste doel voor nu is natuurlijk het zo snel mogelijk laten herstellen van mijn enkel zodat ik weer kan beginnen met looptrainingen. Dat doel is nog niet bereikt (wel bijna denk ik). 


04-08-2018

Debuut op de 1500m

Gisteravond stond ik in Utrecht aan de start van mijn laatste wedstrijd van dit seizoen. Mijn coach Grete zegt al maanden tegen me dat ik eens een 1500 meter moet proberen. Gister leek mij daarvoor een goed moment. Vooraf had ik zoveel mogelijk advies ingewonnen van ervaren 1500m lopers over hoe ik de race het beste kon indelen. 

Toen ik eenmaal gestart was heb ik me vooral bezig gehouden met mijn positie in het veld. Ik begon redelijk achterin en kon steeds verder naar voren schuiven op de momenten dat er gaten vielen. Verrassend genoeg had ik ook nog een goede versnelling in de laatste 200 meter. Ik werd derde in mijn race en liep een tijd van 3:55.47 minuten. 

De komende weken doe ik het even iets rustiger aan qua training om zo weer fris aan het cross/indoorseizoen te kunnen beginnen. Volgende week ben ik te vinden op de tribune van het Olympisch stadion in Berlijn om mijn trainingsgenoten aan te moedigen bij de Europese Kampioenschappen.


28-07-2018

Nieuw record op de 400m

Vandaag mocht ik in Ninove (B) aantreden in het hoofdprogramma op de 400 meter. Na een goede training van afgelopen donderdag wist ik dat ik in staat moest zijn om mijn persoonlijk record aan te vallen. Door de sterke concurrentie en mijn 'langzame' start werd ik al snel voorbij gestreefd door atleten in de binnenste banen. In de tweede bocht kon ik goed doortrekken en daardoor kon ik wel weer steeds dichterbij komen. Ik liep een mooi persoonlijk record van 48.30 seconden.


14-07-2018

1:50.46 en tweede plek in Grootebroek

Vandaag deed ik bij het Westfries Atletiekgala in Grootebroek mee aan de 800 meter. Doordat was afgesproken dat de haas op een hoog tempo zou vertrekken werd het veld meteen na de start op een lint getrokken. Ik nam positie in op de vierde plek. Tot 600 meter kon ik volgen, maar daarna kreeg ik het moeilijk. De latere winnaar liep steeds verder weg en ik verloor ook even de aansluiting met plek twee. Door een goed laatste rechte stuk kon ik toch weer aansluiten en wist ik zelfs de strijd om de tweede plek in mijn voordeel te beslissen. 


07-07-2018

Persoonlijk record op de 400 meter

Vorig weekend stond er sinds half mei voor het eerst weer een weekend in de planning zonder wedstrijd. Het gaat net iets te ver om dit dan te bestempelen als 'rust' want ondertussen heb ik natuurlijk wel serieus getraind, maar het was wel lekker om me even niet op te hoeven laden voor een wedstrijd. Om mijn tweede seizoenshelft lekker te beginnen liep ik gisteren in Wageningen twee kortere afstanden.

Ik begon de wedstrijd met de 200 meter die ik zag als een soort luxe warming-up voor de 400 meter. Na de 200 meter hoefde ik dan niet veel meer te doen om te zorgen dat ik klaar was voor de 400 meter. Na een mooie en spannende race finishte ik na een ronde in een nieuw persoonlijk record van 48.89 seconden. 


25-06-2018

Junioren Gala Mannheim

Afgelopen weekend mocht ik deelnemen aan het Internationale Junioren Gala in Mannheim (D). Deze wedstrijd wordt gezien als een van de grootste wedstrijden voor junioren in Europa. Ik keek er dan ook erg naar uit om met mijn leeftijdsgenoten te gaan strijden op de 800 meter. Waar bij de meeste wedstrijden van het seizoen de focus ligt op het lopen van snelle tijden, gaat het bij deze wedstrijd vooral om het winnen van de race.

Na de autorit op zaterdag zijn we naar de baan geweest om even los te lopen en een aantal wedstrijden te kijken. Op zondag stond ik met een goed gevoel op het warming-up terrein. Dit goede gevoel werd een beetje verstoord door de ontdekking dat ik een ruim halfuur later niet mocht starten in de eerste (snelste) serie, maar in de tweede serie. Dit kwam doordat de organisatie besloten had om een Duitser, die een langzamer persoonlijk record had staan dan ik, door te schuiven naar de snelste serie. Hierdoor viel ik net buiten de snelste serie en moest ik aantreden in de serie die hierna kwam.

Op advies van junioren bondscoach Nils Pennekamp heb ik besloten om te proberen mijn race te gaan winnen. Dit betekende dat ik erg afwachtend liep en pas op het laatste rechte stuk ging aanzetten. Het bleek een goede oefening om op deze manier een race naar mijn hand te kunnen zetten. Qua tactische beslissingen zijn er ook een paar momenten in de race waarvan ik nog iets kan leren dus al met al was het een zinvol weekend. Daarnaast was het natuurlijk een mooie ervaring om leeftijdsgenoten uit landen over de hele wereld in actie te zien (en mijn collega Nederlander Robin van Riel de eerste serie op de 800m te zien winnen).


17-06-2018

Zilver bij het NK junioren

Met een succesvol voorseizoen in de benen waarin ik drie keer een 800 meter liep en drie keer mijn persoonlijk record verbeterde stond ik dit weekend aan de start bij het NK junioren. Het NK was dit jaar een stukje dichter bij mijn ouderlijk huis, namelijk in Emmeloord. Het was fijn dat er deze keer geen hotelovernachting aan te pas hoefde te komen om in de buurt te kunnen overnachten. 

Op vrijdagavond stonden de series gepland. Voor mij was het zaak om hier, met zo min mogelijk energie te verspillen, doorheen te komen. De eerste twee per serie kwalificeerden zich rechtstreeks voor de finale en dit werd aangevuld met twee tijdsnelsten. Ik liep de hele race op plek twee en kon op het moment dat het spannend leek te worden voor de eerste twee plekken een versnelling plaatsen waardoor ik mijn serie won en me dus kwalificeerde voor de finale op zaterdag.

Voor de finale had ik samen met Grete besloten dat ik de kop zou pakken omdat we van mening waren dat dit voor mij de beste tactiek was. Waar het mij in de afgelopen weken steeds makkelijker lukte om op een ontspannen manier een hoog tempo te lopen, was mijn tempo in deze finale lang niet hoog genoeg. Ik merkte aan mijn loopstijl al dat het vandaag niet ging zoals we hadden verwacht, mijn relatief lage tempo resulteerde er dan ook in dat mijn twee concurrenten mij tussen 500 en 600 meter al passeerden. In plaats van te strijden om het goud, wat mijn doel was voor dit weekend, moest ik strijden voor plek twee in de race. Gelukkig kon ik door mijn laatste 'versnelling' (echt versnellen lukt op zo'n moment niet meer, dus het gaat er vooral om dat ik zo min mogelijk vertraag) rustig op te bouwen nog wel de zilveren medaille bemachtigen.


08-06-2018

Al drie keer raak

Bij de Next Generation Athletics wedstrijd in Nijmegen mocht ik aantreden in de 'A-race' van de 800 meter. Het was een hele gave ervaring om tegen 800 meter toppers te strijden in een wedstrijd waar, ook naast de baan, de sfeer erg goed is. Ik liep verreweg mijn beste race van dit seizoen, maar in de tijd was dit helaas niet terug te zien. Ik was weliswaar 4 honderdsten sneller dan vorige week en liep dus (weer) een persoonlijk record, maar doordat ik het idee had dat ik veel beter liep dan vorige week had ik gehoopt dat de tijd duidelijk sneller zou zijn.

Ik krijg in ieder geval steeds meer door hoe ik een 800 meter moet lopen dus ik ben er van overtuigd dat ik dit seizoen nog een mooie stap kan maken.


03-06-2018

Dichtbij de 1:49

Gisteren ben ik tot op twee tienden genaderd van de (toch wel een beetje bijzondere) grens van de 1:50 op de 800m. Omdat ik vorige week een beetje moeite had met het vinden van mijn eigen ritme doordat ik op veel momenten op de verkeerde plek in het veld zat, hadden Grete en ik nu besloten dat ik maar weer eens 'ouderwets' voorin het veld moest gaan zitten. Ook met het oog op de limiet voor de Wereld Junioren Kampioenschappen die dit jaar staat op 1:49.00min wilden we kijken hoever ik zou komen met een snelle opening. Tot 600 meter ging alles voortvarend, maar daarna kreeg ik het moeilijk waardoor mijn tempo erg inzakte. Uiteindelijk liep ik een tijd van 1:50.22min wat bijna een seconde sneller is dan vorige week. Ik hoop dat ik me in dit seizoen nog verder kan blijven verbeteren en dan gaan we zien waar het schip strandt (of niet strandt)!


26-05-2018

Persoonlijk record in Oordegem

Vandaag liep ik in Oordegem mijn eerste 800 meter van het outdoorseizoen. Met een grote voorraad aan hele goede trainingen voorafgaand aan het seizoen wist ik dat ik vandaag in staat moest zijn om mijn persoonlijk record aan te vallen. Misschien had ik zelfs nog wel iets meer dan dat verwacht. In een beetje ongecontroleerde race liep ik naar een tijd van 1:51.05 minuten wat bijna een seconde sneller is dan mijn vorige persoonlijk record. Met deze eerste 800 in de benen kan ik nu gaan proberen om er iedere wedstrijd een schepje bovenop te doen, te beginnen met volgende week zaterdag als ik in Oordegem weer aan de start sta van de 800 meter.

Foto: Maxime Delobel


20-05-2018

Laatste voorbereidingen op het wedstrijdseizoen

Vandaag heb ik in Heerenveen de laatste zware training in voorbereiding op het baanseizoen gedaan. Op het programma stond 500m-400m-300m met 20 minuten pauze. Zo'n lange pauze betekent eigenlijk altijd dat alle afstanden voluit moeten, dus gelijk vanaf het begin moet de gashendel volledig open. Natuurlijk heb ik wel vaker het idee gehad dat ik een hele zware training aan het doen was, maar de training van vandaag overtrof alles. Na de tweede van drie afstanden hing ik al boven de bosjes om een deel van mijn maaginhoud overboord te gooien. Hierna voelde ik me wel meteen een stuk beter en daardoor kreeg ik meer vertrouwen in een goede afloop van de laatste 300 meter. Wat dat betreft moet ik het misschien vaker op deze manier proberen ;). 

Volgende week loop ik mijn eerste 800 meter van het seizoen in Oordegem (B) en daarna zullen er nog veel races volgen. Ik denk dat ik wel kan zeggen dat ik beter voorbereid dan ooit de wedstrijdbaan kan gaan betreden.


14-05-2018

Seizoensopening in Pliezhausen

Op zaterdag 12 mei ben ik samen met Danaid Prinsen en Tony van Diepen afgereisd naar Pliezhausen (D) voor onze eerste wedstrijd van het outdoorseizoen. Op zondag stonden we aan de start van de 600 meter. Na een lange periode zonder wedstrijden sinds het indoorseizoen was dit de eerste keer dat ik weer wedstrijdspanning mocht ervaren. Ik moet eerlijk bekennen dat ik hier voor de wedstrijd niet heel blij van werd, maar toen het startschot eenmaal geklonken had ging alles weer vanzelf. 

Bij het uitkomen van de eerste bocht liep ik ver achterin het veld, maar bij het horen van de bel kon ik al beginnen met opschuiven. Zo'n tien meter voor mij ging Tony op precies hetzelfde moment als ik naar buiten om mensen in te halen. Op het laatste rechte stuk zag ik Tony met overmacht de race winnen. Toen hij finishte en zijn tijd op de klok verscheen dacht ik 'woow, wat een tijd' en op hetzelfde moment 'lopen, lopen, lopen!' want ik moest nog best een eind voor mijn gevoel.

Na een paar minuten pijn in mijn benen en hoofdpijn verscheen de uitslag online, waardoor ik wist dat ik als vierde was geëindigd in een tijd van 1:18.72 minuten. Het bekende gevoel na een verzurende inspanning verdween hiermee nog niet, maar dit zorgde er wel voor dat ik in ieder geval blij kon zijn met de pijn in mijn benen en de hoofdpijn. 


06-05-2018

Goede trainingen en prachtige uitzichten

Sinds gisteren ben ik weer terug in Nederland na vier weken door te hebben gebracht in Flagstaff. Het was een hele mooie ervaring om een maand lang met de beste Nederlandse MiLa atleten te trainen in een prachtige omgeving die ideaal is voor (midden)langeafstandslopers. Dat deze plaats zo geschikt is om goed te kunnen trainen bleek ook wel uit alle buitenlandse topatleten die we tijdens onze trainingen tegenkwamen. 

In tegenstelling tot de eerste week heb ik in de laatste week veel goede trainingen af kunnen werken. Naast (en tijdens) de trainingen heb ik ook genoten van alle verschillende locaties die we tijdens deze trainingsstage bezocht hebben, een overzicht:

1. Buffalo Park In dit natuurgebied deden wij met uitzicht op de besneeuwde toppen van de San Francisco Peaks onze langere tempoblokken.

2. Sedona Dat het gebied rondom Sedona niet voor niets Red Rock Country heet begon ik tijdens de autorit vanuit Flagstaff al langzaam te begrijpen. Aan alle kanten waren rode rotsformaties te zien. Zelfs vanaf de atletiekbaan was het uitzicht adembenemend (letterlijk en figuurlijk want ik had best veel moeite met ademhalen tijdens de training).

3. Lake Mary Road Om ook eens op een asfaltweg te kunnen lopen zijn we voor een duurloop uitgeweken naar Lake Mary Road. Vanaf deze weg hadden we tijdens het lopen op verschillende punten een prachtig zicht op een deel van Lake Mary.

4. Fort Tuthill Dit was de plek waar we (vaak tevergeefs) probeerden te schuilen voor de harde wind. Doordat bij Fort Tuthill een goed te belopen pad ligt in het bos gingen we hier vaak naartoe voor tempoblokken, zeker als de wind ervoor zorgde dat je in Buffalo Park vooral een kant op heel erg hard ging en vervolgens twee keer zo lang deed over de terugweg. Vanaf Fort Tuthill ben ik tijdens een duurloop een keer (per ongeluk) terecht gekomen op Woody Mountain Road waar we al eerder een keer getraind hadden. Vanwege het feit dat ik het tijdens mijn training op Woody Mountain Road een beetje moeilijk had, dit kwam met name door een vreselijk stomme steile waardeloze heuvel, was mijn associatie met deze trail niet zo positief. Toen ik hier echter weer liep terwijl ik het niet door had was het toch wel (een beetje) mooi.

5. Walnut Canyon National Monument Hoewel we bijna al onze duurlopen op de Walnut Canyon Road deden, hadden we de Walnut Canyon zelf nog nooit gezien. Gelukkig kwamen Jip en ik op het idee om de laatste dag tijdens de duurloop naar de canyon te gaan. Jip ging de heenweg lopen en ik volgde op de fiets, op de weg terug zijn we uiteraard gewisseld zodat we de Walnut Canyon konden bezoeken zonder dat onze trainingen hier het slachtoffer van werden.


24-04-2018

Video impressie

Een video voor de Atletiekunie met onder andere onze reis naar Sedona:

21-04-2018

Week twee in Flagstaff

Na een mooie en zware baantraining in Cottonwood ben ik nu aan het genieten van het zonnetje in Flagstaff. Deze zaterdagmiddag hebben we geen trainingen meer op het programma staan, dus dat betekent dat ik nu tijd heb om eens terug te blikken op een aantal trainingen van de afgelopen week.

Na duurtrainingen op maandag en dinsdag, reisden we op woensdag met een deel van de groep af naar Sedona. Door de warmere temperatuur en de aanwezigheid van iets meer zuurstof is Sedona, dat op 1300m hoogte ligt, een meer geschikte plek voor lopen op hoog tempo dan Flagstaff. De combinatie van het lopen op 800 meter snelheid en het prachtige uitzicht vanaf de atletiekbaan, maakt dat trainen in Sedona zeker geen straf is.

Omdat ik vanwege mijn hamstring op dit moment maximaal een keer per dag een looptraining doe, begon ik donderdagochtend rustig met een halfuurtje op de crosstrainer. Een training op de crosstrainer is over het algemeen een stuk minder fysiek belastend dan hardlopen. Hierdoor kon ik in de middag 'gewoon' weer 6x1000 meter doen in de bossen bij Fort Tuthill. Ondanks windkracht 7 voelde deze training veel beter dan vorige week, toen ik dezelfde training op het schema had staan. 

Vanwege lichte pijnklachten in mijn hamstring heb ik er op vrijdag, in overleg met fysio Luc Schout en coach Grete, voor gekozen om 's ochtends alleen een halfuurtje op de crosstrainer te gaan staan en 's middags krachttraining te doen.

Vandaag, zaterdag, stond in het teken van misschien wel de belangrijkste training van de week. Normaal gesproken vertelt iedereen die ervaring heeft met het trainen op hoogte mij dat je vooral rustig aan moet doen. Maar omdat we vandaag afdaalden naar Cottonwood op ongeveer een kilometer boven zeeniveau konden de remmen wel los. Dit betekende dat nagenoeg de hele groep (inclusief de fysio) vandaag behoorlijk kapot aan het gaan was. Natuurlijk werkt het ook inspirerend als je tijdens de warming-up aan alle kanten voorbij geraasd wordt door Denen, Canadezen, Noren en Zweden die ook maar één plan hebben; heel hard trainen.

Foto's: Danaid Prinsen en Grete Koens


17-04-2018

Video impressie

Tijdens de maand dat wij in Flagstaff zijn ga ik voor de Atletiekunie een aantal video's maken om atletiekliefhebbers een inkijkje te geven in onze trainingsstage. Inmiddels staat de eerste video online:


13-04-2018

Eerste week in Flagstaff

Mijn eerste week in Flagstaff zit er bijna op. Voor het grootste deel heeft deze week in het teken gestaan van acclimatiseren; wennen aan de hoogte van 2100 meter en het verwerken van de jetlag, na een reisdag van bijna 24 uur waarin we negen uur tijdsverschil hebben overbrugd was dat ook wel even nodig. Omdat ik nog een beetje last heb van een lichte hamstringblessure die ik een week voor vertrek in Nederland heb opgelopen, was deze eerste rustige week niet ongunstig. Naast alternatieve trainingen op de crosstrainer en een paar rustige duurloopjes had ik dus ook tijd voor een beetje sightseeing en het spelen van cameraman tijdens de trainingen van de rest van de groep.

Zoals je ziet is er hier genoeg om van te genieten op de momenten dat ik zelf (nog) niet zoveel kan trainen als ik zou willen. Ook de weersomstandigheden zijn fantastisch. Vandaag is het overdag voor het eerst kouder dan twintig graden, maar dan gelijk ook goed met een maximum temperatuur van acht graden. De zon is echter wel weer gewoon van de partij. 

Het herstel van de hamstring gaat prima dus ik hoop en verwacht de komende drie weken veel trainingen weer gewoon te kunnen doen. Bij de trainingen die ik nu gedaan heb merk ik aan mijn tempo en hartslag dat trainen op hoogte wel degelijk anders is dan trainen op zeeniveau in Nederland. Veel van mijn trainingen plaats ik gelijk na afloop op Strava, als je nieuwsgierig bent naar de trainingen die ik doe en de routes die ik hier loop kan je me dus volgen op het onderstaande profiel.


31-03-2018

Flagstaff here we come!

Al sinds het eerste jaar dat ik op Papendal train hoop ik een keer mee te mogen naar de hoogtestage van de Atletiekunie in Flagstaff en dit jaar gaat het er van komen! Ik ben dan ook al een tijdje in de wolken van het idee dat ik straks samen met olympische atleten naar adem aan het happen ben in de Amerikaanse staat Arizona op 2100 meter boven zeeniveau. Een van de grote voordelen van het trainen 'op hoogte' is dat het lichaam door gebrek aan zuurstof extra rode bloedcellen gaat aanmaken, wat ervoor zorgt dat er meer zuurstof getransporteerd kan worden. Het idee is dat, als we over vier weken terugkeren naar zeeniveau, onze prestaties juist de hoogte in gaan.

Afgezien van een paar logistieke zoekacties probeer ik zo min mogelijk op internet te zoeken naar wat me in Flagstaff te wachten staat, zodat ik straks naast het vele trainen ook veel kan genieten van deze bijzondere ervaring. Normaal gesproken sta ik niet te popelen om lange duurlopen te doen en ben ik een groter fan van snelheidswerk, maar misschien maak ik straks een uitzondering om zo veel mogelijk van de omgeving te ontdekken. Meer waarschijnlijk is echter dat ik na mijn relatief korte duurloop lekker in de volgauto (ook bekend als de bezemwagen) stap achter de echte duurkamelen aan.

Alle hardloopschoenen en camera's zijn inmiddels ingepakt om mee te nemen en ik hoop binnenkort het eerste beeldmateriaal van onze trainingen en belevenissen (die waarschijnlijk voor 99 procent uit trainingen bestaan) te kunnen delen. 


21-03-2018

Terugblik winterseizoen 2017/2018

Zoals je kunt zien als je naar beneden scrolt ben ik na het indoorseizoen van vorig jaar niet erg actief geweest met het bijwerken van mijn website. Met een mooi outdoorseizoen en een trainingsstage naar Flagstaff, Arizona (VS) in het vooruitzicht denk ik toch dat het tijd wordt om daar verandering in te brengen. Te beginnen met een terugblik in woord en beeld op de afgelopen winter.

Crossen. Net als vorig jaar lag de focus aan het begin van de winter op het crossen. Eind oktober liep ik de door mij zo geliefde sprintcross in Dwingeloo (dat ik deze cross zo leuk vind komt met name door de korte afstand van slechts 1 kilometer). Na nog geen drie minuten rammen door het bos kon ik met de eerste prijs en een lading zandkorrels in m'n schoenen weer op huis aan. 

Een kleine maand later stond ik aan de start van de korte cross bij de Warandeloop. Op mijn Facebookpagina schreef ik daar het volgende over: 'Gisteren de gorilla's, leeuwen en jachtluipaarden de stuipen op het lijf gejaagd terwijl ik samen met 88 andere deelnemers aan de korte cross van de Warandeloop, die dit jaar werd gehouden in Safaripark Beekse Bergen, over het modderige parcours denderde. Na heel wat bochten, heuvels en boomstronken finishte ik als 22e, wat 21 plaatsen beter is dan vorig jaar. De spikespunten van 18 millimeter zijn inmiddels weer gewisseld met de normale 6 millimeter, want komende zondag ben ik alweer te vinden op de indoorbaan.'

Eerste indoorwedstrijden. Zoals het bovenstaande stukje al prijsgeeft stond ik een week later alweer op de indoorbaan voor mijn eerste 400m van het seizoen. Met 50.04 seconden liep ik een tijd waarmee ik al aardig in de buurt kwam van mijn persoonlijk indoor record. Op tweede kerstdag probeerde ik het nogmaals op de 400m en deze keer met meer succes. Ondanks twee enigszins onhandig getimede inhaalpogingen, waardoor ik bijna volledig in baan twee liep, heb ik met 49.79 toch een nieuw indoor pr gelopen. 

Trainen op Tenerife. Terwijl de eerste voorspellingen voor mogelijke data voor een Elfstedentocht weer uit de lucht kwamen vallen, mocht ik met drie leden van het RTC Noord Atletiek en coach Sybout Wijma mee naar de Spaanse zon. Gedurende tien prachtige dagen op Tenerife heb ik veel goede trainingen kunnen afwerken die mij enorm veel vertrouwen gaven voor de ontknoping van het indoorseizoen. 

Laatste test. Samen met mijn coach Grete Koens had ik besloten dat de focus bij de NK's dit jaar op de 800m zou liggen. Met nog twee weken te gaan tot het NK junioren was er voor mij een laatste test op de 800m tijdens de PEC Indoor, ook wel bekend als de generale repetities voor het NK indoor. Ik liep een persoonlijk record op zowel de 800 meter (1.53.66 min.) als de 400 meter met 49.08 sec, wat tevens de veertiende tijd ooit gelopen is door een Nederlandse junior A. 

De Nederlandse Kampioenschappen. Ik merk dat mijn verhaal al aardig lang aan het worden is dus ik zal het kort houden: NEDERLANDS KAMPIOEN INDOOR 800M JUNIOREN A!

Een week later mocht ik het opnieuw proberen bij het NK indoor voor senioren. Van te voren had ik in mijn hoofd dat het mooi zou zijn als ik de finale kon halen. Want je weet dat als je eenmaal in een finale staat er van alles mogelijk is. Op zaterdag wist ik mij in de series te plaatsen voor de finale van zondag. In de tumultueuze finale gebeurde er allemaal dingen om mij heen die er een jaar geleden voor gezorgd zouden hebben dat ik een kans op een medaille opgegeven zou hebben. Maar deze keer had Grete vooraf gezegd dat wat er ook gebeurde, ik constant rustig moest blijven. Dit bleek voor mij de gouden tip, of nou ja de bronzen tip, in een van mijn spannendste races ooit.


31-12-2017

Mijn jaaroverzicht 2017

Een video terugblik op mijn sportjaar 2017. Een jaar waarin ik niet altijd tevreden was met mijn eigen prestaties en het mezelf op sommige momenten op de atletiekbaan moeilijker heb gemaakt dat eigenlijk nodig was. Maar toch ook een jaar waarin ik twee keer een zilveren medaille heb gewonnen bij het NK junioren en ook een aantal overwinningen op mezelf heb behaald. Zo weet ik nu dat het sporten veel mooier is als ik geniet van de kansen die ik krijg en dingen ook eens positief bekijk. In 2018 staan er mooie dingen te wachten en ik ga er alles aan doen om weer eens te mogen ervaren wat echt winnen is. 


25-02-2017

Wat. Een. Weekend.

Het weekend van 18 en 19 januari stond voor mij in het teken van het Nederlands kampioenschap voor junioren. Na een aantal goede wedstrijden met persoonlijke indoor records op zowel de 400 als 800 meter is de keuze uiteindelijk gevallen op het lopen van de 800m tijdens het NK.

Op zaterdag stond ik aan de start bij de series van de 800 meter. De winnaars van elke serie plaatsten zich samen met de twee tijdsnelsten voor de finale van een dag later. Ik wist dat ik door een 'steady' maar stevig tempo te lopen vrij zeker zou zijn van een plaats in de finale. Samen met coach Grete had ik dan ook besloten om gelijk de kop te pakken en een snel tempo te gaan lopen. Met nog ongeveer tweehonderd meter te gaan keek ik voor de eerste keer om en toen zag ik dat ik al een grote voorsprong had op mijn concurrenten en kon daardoor zonder erg diep te gaan mijn serie winnen en me daardoor plaatsen voor de finale op zondag.

Na de serie ben ik vrij snel met mijn ouders naar huis gegaan om zo goed mogelijk te kunnen herstellen. Na een goede nachtrust werd ik de volgende ochtend wakker met een behoorlijke dosis (gezonde) spanning. Gelijk na de series gister had ik met Grete de tactiek voor de finale al bepaald. Om de meeste kans te maken op de nationale titel moest ik vooral heel erg hard starten. Dit wetende zorgt natuurlijk voor nodige spanning want ik wist dat ik iets moest gaan doen wat ik nog nooit eerder op een 800 meter gedaan heb, heel hard starten. Toen ik eenmaal aan de warming-up begonnen was kreeg ik de spanning onder controle en steeds meer zin in de wedstrijd.

Vanaf het startschot vloog ik er meteen hard in en dit zorgde ervoor dat het veld op een lint getrokken werd. Bij het ingaan van de laatste ronde werd ik ingehaald door de latere winnaar Tom de Gelder. Op dat moment was het beste er bij mij al vanaf en ik hoopte dat de rest van het veld er niet overheen zou komen. De laatste ronde was enorm zwaar maar ik kon maan tweede positie vasthouden.

Ik ben nog nooit zo kapot gegaan maar deze 'kamikaze tactiek' zorgde wel voor een mooie zilveren medaille en een nieuw persoonlijk record van 1:55.02 minuten.


15-02-2017

Interview in het Friesch Dagblad

Voor het Friesch Dagblad van woensdag 15 februari werd ik geïnterviewd over mijn ervaringen in de sport en het leven op Papendal.


11-02-2017

50.18s op de 400m in Gent

Zaterdag 11 februari stond voor mij in het teken van de IFAM indoor in Gent. Bij deze grote internationale wedstrijd liep ik een 400m. Na mijn goede tijd van 49.90 seconden twee weken geleden in Apeldoorn hoopte ik op een tijd onder mijn persoonlijk record van 49.85 seconden, maar helaas zat dit er vandaag niet in. Na een goede race kwam ik over de finish in een ietwat teleurstellende tijd van 50.18 seconden. Deze wedstrijd was wel een mooie laatste prikkel in voorbereiding op het NK junioren van volgende week.


28-01-2017 

Goede resultaten tijdens de PEC Indoor

Op zaterdag 28 januari deed ik mee aan de PEC Indoor in Apeldoorn. Het doel van vandaag was het lopen van een snelle 800 meter. Onder het motto 'No Guts, No Glory' - zoals Jip Vastenburg aan de vooravond van de indoor nog in de 'Papendal Poedels' groepsapp stuurde - ging ik hard van start om te kijken waar het schip zou stranden. Na één ronde liep ik al snel weg van de concurrentie en de voorsprong die ik opbouwde heb ik niet meer uit handen gegeven. De laatste meters kreeg ik het moeilijk en dit resulteerde in een tijd van 1:56.53 minuten. Een halve seconde boven mijn outdoor persoonlijk record maar bij een indoorwedstrijd was ik nog nooit sneller.

Een paar uur later stond ik onder een ander motto: 'Niks te verliezen' aan de start van de 400 meter. Ook op deze afstand was ik sneller dan ooit op een indoorbaan. Ondanks dat ik het gevoel had dat ik vermoeid was van de 800 meter eerder op de dag liep ik een prima tijd van 49.90 seconden.

Al met al kan ik zeer tevreden zijn met deze wedstrijd en met nog een aantal mooie trainingen voor de boeg op Papendal ben ik er zeker van dat ik iets moois kan laten zien tijdens het NK indoor junioren in het weekend van 18 en 19 februari.

Tot dan!


15-01-2017

Eerste 800m van dit seizoen

Op 15 januari liep ik in Apeldoorn mijn eerste 800 meter van dit seizoen. Na een paar goede trainingsweken had ik gehoopt op een tijd rond mijn persoonlijk record van 1:56.03min. Helaas ging het vandaag niet zo als gehoopt en ik finishte na 1:59.15 minuten. Over twee weken loop ik weer een 800 meter en ik ben van plan om dan iets beters te gaan laten zien!


27-12-2016

Eerste indoorwedstrijd in Apeldoorn

De dag na de kerstdagen stond voor mij in het teken van de eerste indoorwedstrijd van het seizoen. Ik probeerde zonder verwachtingen de wedstrijd in te gaan en gewoon te gaan kijken hoe ik ervoor stond op de 400 meter. 

Na een goede eerste ronde en een aantal moeizame laatste meters bereikte ik de finish na 50.95 seconden. Dit is bijna een seconde boven mijn persoonlijk indoor record. De wedstrijd van vandaag geeft een mooie basis om de komende weken op verder te bouwen. Over twee weken loop ik weer in Apeldoorn maar dan staat er een 800 meter op het programma.

27-11-2016

2,5km cross tussen de grote mannen

2,5 kilometer volle bak door de oude warande in Tilburg tijdens één van de grootste crosswedstrijden in Nederland. De laatste keer dat ik aan een cross van het Nationale crosscircuit heb meegedaan was voor vandaag drie jaar geleden bij de C-junioren. Nu, als eerste jaars A-junior, wilde ik het opnemen tegen de senioren bij de korte cross van 2,5 kilometer.

We stonden met ongeveer honderd(!) man aan de start en dit zorgde voor een enorme chaos tijdens de eerste honderden meters. Toen het veld voor het eerst een beetje uit elkaar getrokken werd liep ik rond een dertigste plek. Door een sterk middenstuk wist ik op te schuiven naar plek 20. Helaas moest ik deze opmars later in de wedstrijd bekopen en met nog ongeveer 400 meter te gaan werd ik aan alle kanten ingehaald door mijn concurrenten. Het laatste stuk had ik het enorm zwaar en dit zorgde ervoor dat ik niet in staat was om hard door te lopen, ik viel behoorlijk stil en dit zorgde ervoor dat ik de finish als 43ste wist te bereiken.

Het klinkt misschien raar om tevreden te zijn met een 43ste plek maar toch ben ik het wel. Het is jammer dat ik niet iets hoger geëindigd ben maar een gemiddelde snelheid van 21km/uur en een heel goed middenstuk geeft mij, als 400 en 800m loper, enorm veel vertrouwen. 

29-10-2016

Goede cross in Dwingeloo

Op 29 oktober was het nationaal park Dwingelderveld decor voor de AVD cross. Ik stond aan de start van de 1km 'sprintcross'. Na twee jaar op rij een derde plek te hebben behaald bij deze wedstrijd was ik er op gebrand om de cross dit jaar te winnen. Bij de start lag ik door het gedrang bijna met mijn neus in het zand maar gelukkig ging het net goed. Met een kleine achterstand op de kop van de wedstrijd begon ik aan de eerste van twee ronden van 500 meter. Na zo'n 150 meter was ik van plek acht al opgeschoven naar plek 2 in de wedstrijd. Bij de doorkomst op het zand wist ik mijn concurrenten af te schudden en hierna kon ik onbedreigd naar de overwinning lopen.


08-10-2016

De eerste cross van het seizoen

Op zaterdag 8 oktober organiseerde mijn vereniging AV Heerenveen een cross in de bossen van Oranjewoud. Voor mij een mooie gelegenheid om een cross te lopen als voorbereiding op de rest van het cross seizoen en de indoorwedstrijden. De afstand van 2.9 kilometer was voor mij wel even wennen nadat ik in het afgelopen outdoorseizoen voornamelijk wedstrijden van 'maar' 400m en 800m gelopen heb. Desondanks liep ik een lekker tempo en kon ik richting de finish zelfs nog wat versnellen.

Het filmpje van vandaag verschijnt komende vrijdag op mijn YouTube kanaal.


18-09-2016

Helaas geen promotie naar de 1e divisie

Met het herenteam van AV Heerenveen mochten wij in het FBK stadion in Hengelo proberen om promotie af te dwingen naar de 1e divisie. Vooraf wisten we dat het lastig zou worden maar halverwege de dag zag het er nog behoorlijk goed uit, na een diskwalificatie op de 400m horden en op de 5000m was het echter niet meer mogelijk om vandaag bij de eerste vier teams te eindigen.

Over mijn eigen resultaten vandaag ben ik zeker tevreden. Ik liep de 100m na een slechte start in 11.73 seconden, de 800m finishte ik na 1:57.63 minuten en op de Zweedse estafette (400m-300m-200m-100m) liep ik samen met team AV Heerenveen naar een nieuw clubrecord van 2:00.90 minuten.


30-07-2016

Weer een persoonlijk record op de 800m

Na de wedstrijd in Utrecht twee weken geleden ben ik ziek geworden en heb ik een paar dagen rustig aan moeten doen maar de trainingsweek voor de laatste wedstrijd van dit seizoen in Leuven was dusdanig goed dat ik het gevoel had dat er nog veel meer in zat op de 800m.

Mijn gevoel bleek juist, ook deze keer was de opbouw van de race niet goed maar toch liep ik een persoonlijk record van 1:56.03min. Na vandaag ben ik er nog steeds van overtuigd dat er nog veel ruimte voor verbetering is maar dit bewaar ik voor het volgende volgend seizoen.


15-07-2016

Wat een verbetering!

Vandaag liep ik de 800m in Utrecht, en met succes. Ik was ingedeeld in de snelste serie en dat was te merken, de eerste ronde ging hard waardoor ik in de tweede ronde kapot ging en veel tijd verloor. Ondanks dit verbeterde ik mijn persoonlijk record met bijna anderhalve seconde! Na analyse van de race werd duidelijk dat, als ik mijn 800m beter weet in te delen, er nog veel meer mogelijk is.


02/03-07-2016

Mislukt Nederlands kampioenschap

Dit weekend stond in het teken van de NK junioren. Mijn doel was op mijn titel te prolongeren en, na bijna twee jaar, weer een persoonlijk record op de 400m te lopen. 

Zaterdag stonden de series op het programma, ik mocht aantreden in de eerste serie van waaruit de eerste drie atleten zich rechtstreeks zouden plaatsen voor de halve finale later op die dag. Ik wilde met zo min mogelijk energie te verspillen doorgaan naar de halve finale, dit lukte, ik werd derde in mijn serie in een tijd van 52.33seconden en plaatste mij dus voor de halve finale.

Het nadeel van derde worden in de serie is dat je in de halve finale een minder gunstige baan krijgt toegewezen, voor mij betekende dat deze keer dat ik moest starten in baan 8. Het starten in de buitenste baan zorgt ervoor dat je niemand van de concurrenten voor je hebt waardoor je geen idee hebt wat de rest doet tot het moment dat je al wordt ingehaald. Mijn plan was daarom om hard weg te gaan en een goede tijd de lopen waardoor ik de kans vergrootte dat ik de finale zou halen. Ook hier zouden de eerste drie atleten per serie en twee tijdsnelsten zich een plekje in de finale verschaffen. Met nog 150m te gaan zag het er erg goed uit, ik had een mooie voorsprong opgebouwd en leek overtuigend opweg naar een plekje in de finale maar zo'n 30m later zag de wereld er heel anders uit. Ik ervaarde een pijnlijke steek in mijn zij waarna ik het ritme helemaal kwijt was en compleet stil viel bij het uitkomen van de bocht. Ik werd binnendoor door drie man ingehaald en was niet meer in staat om mee te gaan. Ik finishte als vierde en heb een paar minuten gedacht dat ik was uitgeschakeld in dit toernooi. Toen de uitslag kwam bleek echter dat ik, ondanks mijn slechte tijd van 52.68 seconden, als tweede tijdsnelste en dus als laatste door was naar de finale op zondag.

Vooral het feit dat ik niet heb kunnen laten zien dat ik de vorm en het niveau had om een goede tijd te lopen maakt dat ik absoluut niet tevreden ben met mijn prestaties tijdens dit NK.

In de finale liep ik een betere race. Achteraf gezien was ik iets te langzaam weg gegaan waardoor ik achterin het veld de laatste bocht uit kwam. Drie man waren duidelijk sterker en liepen weg van het veld. Ik wist op de laatste meters nog wat terrein goed te maken en finishte als vierde in een tijd van 50.28 seconden. vier tienden boven mijn persoonlijk record dat stamt van het NK junioren twee jaar geleden.

Al met al een teleurstellend weekend, waar ik als regerend kampioen de wedstrijd inging kwam ik, na al bijna uitgeschakeld te zijn in de halve finales, als vierde de wedstrijd uit. Vooral het feit dat ik niet heb kunnen laten zien dat ik de vorm en het niveau had om een goede tijd te lopen maakt dat ik absoluut niet tevreden ben met mijn prestaties tijdens dit NK.


26-06-2016

Een plekje in de promotiewedstrijd!

We reisden met AV Heerenveen af naar Harderwijk om zo veel mogelijk punten binnen te slepen en ons te plaatsen voor de promotiewedstrijd van aankomende september. Om dat te behalen moesten we landelijk bij de beste 8 verenigingen in de tweede divisie komen.

Ik mocht de punten gaan halen op de 800m en samen met drie anderen op de 4x400m estafette en dat deed ik dan ook. Ik won mijn race over 800m in een tijd van 1:59.66min. Na een langzame doorkomst na 400m kan ik tevreden zijn met de manier waarop ik in deze tijd wist te winnen.

Met de estafetteploeg wilden wij een aanval doen op het bijna 50 jare oude clubrecord van AV Heerenveen wat stond op 3:28.9min. We liepen een tijd van 3:27.16min en staan dus na vandaag in de boeken als de recordhouders van onze club op de 4x400m. Het hoofddoel van zo'n competitiedag als vandaag is natuurlijk het zo veel mogelijk punten behalen voor je club maar een record is altijd mooi meegenomen. 

Helaas werd vandaag overschaduwd door een incident in Haarlem waarbij een atleet naast de polsstokhoogspringmat landde en afgevoerd moest worden naar het ziekenhuis. Hierom heeft de atletiekunie besloten om alle derde wedstrijden die dit weekend plaatsvonden in de tweede divisie niet mee te tellen. Voor ons betekent dit wel dat we op basis van de twee vorige competitiewedstrijden een plaats hebben afgedwongen in de promotiewedstrijd aan het einde van dit seizoen.

Deze derde competitiewedstrijd was voor mij de laatste echte prikkel voor de NK junioren van 1, 2 en 3 juli en na vandaag kan ik zeggen dat ik er klaar voor ben!


11-06-2016

Persoonlijk record op de 800m!

Zaterdag 11 juni liep ik in Groningen mijn tweede 800m van dit outdoorseizoen. Tot nu toe had ik mijn pijlen vooral gericht op de 400m maar deze keer was het tijd voor een 'uitstapje' naar de 800m. Mijn persoonlijk record van 1:59.58 stamde alweer uit het seizoen van 2014. Nu bijna twee jaar later hoopte ik op een goede race waarmee ik mijn record kon verbreken.

Het plan was om de kop van de wedstrijd zo lang mogelijk te volgen en eventueel het laatste stuk een versnelling te plaatsen. Al na zo'n 200m zat ik erg goed gepositioneerd, de man op kop liep een mooi tempo waardoor ik lekker kon volgen. Met nog 250m te gaan werd er vanuit achteruit het veld een versnelling geplaatst, ik kon meeschuiven en had nog steeds kan op de winst. 

Bij het uitkomen van de laatste bocht wist ik dat het moest gebeuren. Ik had nog voldoende energie over en behaalde de winst in mijn serie in een tijd van 1:57.53. Twee seconden onder mijn pr.

Ik kan heel erg tevreden met deze race en kijk ernaar uit om dit seizoen nog harder te gaan! De komende week staat weer in het teken van veel trainen en dan is het over twee weken weer tijd voor een wedstrijd.


04-06-2016

Het wachten is op een uitschieter

Een week na mijn 50.05s stond ik weer op de baan in Oordegem met als doel in mijn achterhoofd om dit keer wel onder de 50 seconden te duiken. 

Mijn start was langzamer dan de voorgaande wedstrijden waardoor ik op het eerste stuk iets heb laten liggen. In het tweede gedeelte won ik weer tijd op mijn race van vorige week maar helaas te weinig om onder mijn tijd van vorige week te duiken. Ik finishte in een tijd van 50.27s.

Vandaag was een degelijke race maar de uitschieter waar ik op hoopte bleef uit, wel heb ik in de afgelopen twee weken laten zien dat ik een goede basis heb en dat er mogelijkheden zijn om dit seizoen goede tijden te gaan lopen.


29-05-2016 Emmeloord

Helaas geen stunt na gisteren

Iets meer dan 24 uur na mijn race van gisteren stond ik alweer op de baan om wederom een 400 meter te lopen, dit keer tijdens de competitiewedstrijd in Emmeloord. Met hetzelfde plan als gisteren ging ik zelfs nog net iets harder van start dan tijdens de race in Oordegem. Helaas verkrampte ik na 300m volledig waardoor ik stil viel en er geen goede tijd meer in zat.

Na mijn tijd van 50.05s kan ik toch met een tevreden blik terugkijken op het afgelopen weekend!


28-05-2016 Oordegem

Goede tweede 400m van het seizoen!

Op de snelle baan van Oordegem (B) liep ik op zaterdag 28 mei een 400 meter. Een dag eerder waren wij al afgereisd richting Belgie om zo geen lange reis op de wedstrijddag af te hoeven leggen. Na mijn slechte 400 meter van twee weken geleden wilde ik vandaag graag laten zien dat er meer in zit. Bij mijn persoonlijk record van 49.85 seconden ben ik al een tijdje niet meer in de buurt geweest en ik hoopte dit vandaag wel te gaan doen.

Mijn plan was om hard te openen en dan te kijken of ik het laatste stuk nog door kon knallen. Mijn eerste 200 meter was sterk, na 300 meter werd het zwaarder en de laatste meters viel ik helaas stil. Hierdoor kwam ik uit op een tijd van 50.05 seconden, twee tienden boven mijn persoonlijk record. 

Na vandaag is het zaak om zo snel mogelijk te herstellen want morgen loop ik bij de competitiewedstrijd in Emmeloord weer een 400 meter. Mijn plan is ook morgen weer om hard van start te gaan en dan te kijken of ik het laatste stuk wel door kan lopen en zo onder de 50 seconden te gaan duiken! 


13-05-2016 Wageningen

Teleurstellende resultaten

Vrijdagavond 14 mei liep ik in Wageningen een 200 en 400 meter. Na mijn persoonlijk record op de 300 meter van vorige week hoopte ik ook vandaag op goede resultaten. Op de 200 meter stond er een stevig windje tegen wat niet ideaal was. In mijn serie werd er twee keer vals gestart waardoor er in totaal drie starts nodig waren. Ik liep een tijd van 23.56 sec wat ruim boven mijn pr. van 23.11 seconden is.

Op de 400 meter startte ik te langzaam, hierna was ik mentaal niet sterk genoeg om mijzelf door de rest van de race te vechten en liep ik niet zoals een 400m gelopen moet worden. 

Een gevalletje eigen schuld dikke bult want er kwam een slechte tijd uit rollen van 51.86 seconden, verre van het niveau wat ik nu in trainingen al heb laten zien.

Boos op en teleurgesteld in mezelf na deze wedstrijd zal ik er over twee weken in Emmeloord alles aan doen om een spetterende 400 meter neer te zetten!

07-05-2016 Ter Specke Bokaal Lisse

Persoonlijk record op de 300m!

Zaterdag 7 mei 2016 liep ik tijdens de Ter Specke Bokaal in Lisse de doorgaans incourante afstanden 150 en 300 meter. 3 dagen eerder was ik teruggekomen uit Portugal na een succesvolle trainingsstage in het warme weer.

In Lisse was er sprake van 'Portugese weersomstandigheden' met zo'n 26 graden en zon, wel stond er helaas een stevig windje. Deze wind deed met name op de 150 meter van zich spreken, met andere woorden, flinke tegenwind. Na een matige start kwam ik in de acceleratiefase kracht tekort om mee te kunnen met de snelle mannen in mijn serie maar op het laatste stuk wist ik nog wel dichterbij te komen en finishte ik in een tijd van 17.61sec. zes tienden boven mijn pr. van 17.01 sec.

De 300 meter was het hoofddoel van vandaag, na de 150 meter van zo'n twee uur eerder had ik niet verwacht een goede tijd te gaan lopen maar niets was minder waar. Wederom waren mijn start en eerste stuk niet goed maar met een goede bocht en snel laatste stuk liep ik een nieuwe persoonlijke besttijd van 35.88sec.

Volgende week staat mijn eerste 400 meter van dit seizoen op het programma en na vandaag kan ik daar zeker met vertrouwen naar toe gaan werken.